Φλεβολογία

Κιρσοί :

venen-varikosis-2Ανάλογα με την εμφάνιση της νόσου υποδιαιρείται ως εξής:

Α Πρωτεύον ιδιοπαθής φλεβική ανεπάρκεια, που προκαλείται από γενετική επιδεκτικότητα σε αδυναμία του φλεβικού τοιχώματος (περίπου 95 % των περιπτώσεων).

Β Δευτερεύων φλεβική ανεπάρκεια, οφείλεται σε άλλες ασθένειες όπως εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση, με σχηματισμό ενός κυκλώματος παράκαμψης για το επιφανειακό φλεβικό σύστημα (περίπου 5 % των περιπτώσεων).

Η αιτία της ιδιοπαθούς ανεπάρκειας είναι μια εκ γενετής ανεπάρκεια του φλεβικού τοιχώματος ή του συνδετικού ιστού. Το αίμα μεταφέρεται προς την καρδιά με την αντλία των μυών ενάντια στη βαρύτητα. Όταν οι τοίχοι της φλέβας είναι αδύναμοι, ο περιβάλλων ιστός, μετά από λίγη πίεση, συσσωρεύεται και όταν η κίνηση των ποδιών λείπει, π.χ. μέσω δραστηριοτήτων που απαιτούν παρατεταμένη ορθοστασία, περισσότερο αίμα παραμένει στα πόδια. Οι φλέβες τεντώνονται μέχρι να είναι μέχρι στιγμής, ότι οι φλεβικές βαλβίδες δεν είναι πλέον μεταξύ τους κοντά. Οι βαλβίδες αποτελούνται απο δύο πέταλα και επιτρέπουν την διέλευση του αίματος μόνο προς μια κατεύθυνση. Μια υγιής βαλβίδα στις φλέβες των ποδιών επιτρέπει την διέλευση του αίματος με κατεύθυνση απο τα δάκτυλα των ποδιών προς την καρδιά και μόνο και όχι αντίστροφα. Σε ανεπάρκεια της φλέβας και της βαλβίδας το αίμα ρέει ακολουθώντας την κατεύθυνση του ποδιού, και όχι προς την καρδιά. Οι κιρσοί προκαλούνται από την εκροή του αίματος διαμέσου των επιφανειακών φλεβών των κάτω άκρων. Συνέπειες είναι οίδημα (πρήξιμο στα πόδια), αίσθημα βάρους, φαγούρα ή νυχτερινές κράμπες των ποδιών. Επιπλέον, μπορεί να οδηγήσει σε έκζεμα (δερματίτιδα στάσης), φλεγμονή των επιφανειακών φλεβών (επιπολής θρόμβωση), ή βαθιά (εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση) και μέχρι έλκος (« ανοικτό πόδι »).

Η ανώτατη θέση της ανεπάρκειας (proximal insufficiency point: εγγύτερο σημείο ανεπάρκειας: ΡΙΡ), που οδηγεί στην αναστροφή της ροής του φλεβικού αίματος προσδιορίζεται κυρίως με τη χρήση του υπερηχογραφήματος /duplex/ κωδικοποιημένο σε χρώμα.

Σύνδρομο πυελικής συμφόρησης: ή σύνδρομο ανεπάρκειας φλεβών της πυελικής περιοχής  ή ανεπάρκεια  φλέβας ωοθηκών

Η στοχευμένη εξέταση του ΡΙΡ (proximal insufficiency point: εγγύτερο σημείο ανεπάρκειας: ΡΙΡ) είναι ουσιαστική, επειδή θεωρείται ως ουσιαστικό θεραπευτικό βήμα στην αγωγή και αντιμετώπιση των κιρσών. Εάν το σημείο αυτό είναι έξω από το εύρος του κλινικού και εξεταστικού ευρήματος, συμπεριλαμβανομένων της ανωτέρας περιφερφικής πυέλου φλεβικού συστήματος, θα πρέπει, κατά συνέπεια, να θεωρηθεί ένα ανώτερο σημείο ως μια πιθανή περιοχή πηγής της ανεπάρκειας όπως π.χ. η κοιλιακή πυελική περιοχή.

Ο όρος σύνδρομο πυελικής συμφόρησης (σύνδρομο πυελικής συμφόρησης = PCS) συνοψίζει, ένα σύνολο συμπτωμάτων όπως σε 1) κοιλιακό άλγος, 2) δυσμηνόρροια (επώδυνη εμμηνορρυσία) με ιδιαίτερα έντονο πόνο τις 2 πρώτες ημέρες του κύκλου. 3) δυσπαρεύνια (πόνος κατά την σεξουαλική επαφή) ή και μετά από αυτή. 4) δυσουρικά ενοχλήματα όπως πόνος και δυσκολία στην ούρηση ή και συχνουρία. 5) κιρσοί (διατεταμένες φλέβες) στα έξω γεννητικά όργανα, στα κάτω άκρα, στους γλουτούς, στο περίνεο ή και σε άτυπες θέσεις. Αιτία είναι η φλεβική πληθώρα σε αυτή τη περιοχή. Η διαχωριστική γραμμή μεταξύ των “φυσιολογικών” από τον κύκλο εξαρτώμενων συμπτωμάτων και παθολογικών ευρημάτων δεν είναι σαφής.

Ο προσδιορισμός των επιπέδων των ορμονών σε περιφερικές φλέβες έδειξε σε ασθενείς με αποδεδειγμένη φλεβική ανεπάρκεια πυέλου (ανεπαρκή φλέβας ωοθηκών, διαστολή πλέγματος μήτρας, ανεπαρκή εσωτερική λαγόνιο φλέβα) ότι ήταν σημαντικά υψηλότερα τα επίπεδα οιστραδιόλης σε σύγκριση με ασθενείς χωρίς πυελική φλεβική ανεπάρκεια. Τι επιπτώσεις θα έχει η αυξημένη πίεση στις φλέβες της πυέλου για την εμφάνιση των περιφερειακών κιρσών, έχει ελάχιστα διερευνηθεί.

Στις περισσότερες περιπτώσεις βρίσκετε παλινδρόμηση, ως PIP, στην αριστερή φλέβα των ωοθηκών. Κατ ‘αναλογία με τη διάγνωση στη κλασική φλεβική ανεπάρκεια σε περιφερεικούς κιρσούς των κάτω άκρων, γίνετε παρόμοια προσέγγιση για τιν εύρεση του ανώτατου σημείου προέλευσης και την προέλευση της παλινδρόμησης.

Η διάγνωση γίνεται μέσω υπερηχογράφου/τριπλεξ, μαγνητική ή αξονική τομογραφία ή ψηφιακή φλεβογραφία της πυελικής περιοχής, ή λαπαροσκόπηση.

Όλες οι τρέχουσες θεραπείες επιχειρούν τη διακοπή της πίεσης/ροής σε στρατηγικά σημεία, με ή χωρίς αφαίρεση / απάλειψη παθολογικά τροποποιημένων φλεβών.

Οπως με

1 χειρουργική απολίνωση των φλεβών που πάσχουν  π.χ. με τοποθέτηση από κλιπς

2 εμβολισμό ή ναρθηκοποίηση των φλεβών. Περιλαμβάνει την ενδοφλέβια χορήγηση σκιαγραφικού, και τη χρήση ιονίζουσας ακτινοβολίας. Χρησιμοποιούνται μεταλλικά ελάσματα (coils) και ειδική ουσία για αποκλεισμό των φλεβών ώστε να μην παλινδρομεί το αίμα σε αυτές και να μην διαστέλλονται. Όταν η αιτιολογία των συμπτωμάτων είναι η στένωση των φλεβών τότε τοποθετείται μεταλλικός νάρθηκας (stent).

Η επίδραση της ανεπάρκειας των φλεβών της πυελικής περιοχής ή των ωοθηκών στην ανάπτυξη κιρσών στα πόδια είναι ακόμη υπό έρευνα.

Ευρυαγγείες

beine-besenreiser-2Οι ευρυαγγείες είναι διατεταμμένες φλέβες στο δέρμα. Είναι διευρυμένα σε αραχνοειδή διάταξη αιμοφόρα αγγεία μπλε ή κόκκινα, σε περιοχές των κάτω και πάνω μέρος των μηρών. Μπορεί να προκύψουν σε μια ασθένεια του κατώτερου φλεβικού συστήματος. Έτσι, θα πρέπει να γίνεται μια εξέταση του φλεβικού συστήματος πριν από τη θεραπεία των ευρυαγγειών.

Στις περισσότερες περιπτώσεις υπάρχει οικογενειακή κληρονομική επιβάρυνση. Επίσης άλλοι παράγοντες είναι η ορθοστασία, ορμονικοί παράγοντες, εγκυμοσύνη, φλεβική ανεπάρκεια, η παχυσαρκία, το τραύμα και η κληρονομικότη. Μέθοδοι αποτρίχωσης όπως το κερί ή αποτριχωτικές κρέμες μπορούν να επιδεινώσουν το πρόβλημα των ευρυαγγειών.

Για τη θεραπεία των ευρυαγγειών προσφέρονται διάφορες μέθοδοι θεραπείας. Ο ευκολότερος, ασφαλέστερος και πιο σημαντικός τρόπος με τα καλύτερα αισθητικά αποτελέσματα είναι η σκληροθεραπεία. Σε αυτήν την θεραπεία χρησιμοποιείται η ουσία πολιδοκανόλη (π.χ. Aethoxysclerol), η οποία ως εκ τούτου οδηγεί σε συγκόλληση («σκληρυντική ») και την εξαφάνιση των παρεμβαλλόμενων αγγείων. Το φάρμακο προκαλεί βλάβη στο εσωτερικό τοίχωμα του αυλού της φλέβας και έτσι κλείνει.

Πόσες θεραπείες είναι απαραίτητες για να έχετε το επιθυμητό αποτέλεσμα, εξαρτάται πρωτίστως από τον αριθμό των ευρυαγγειών. Η θεραπεία μπορεί να πραγματοποιηθεί σε εξωτερικό ιατρείο. Περιορισμοί στην καθημερινή ζωή δεν υπάρχουν, εκτός από το ότι δεν επιτρέπετε να υποβάλετε τα πόδια σας μετά τη θεραπεία σε ηλιακό φως για έξι εβδομάδες.

Ενθαρρύνουμε όλους τους ασθενείς ελαστικές κάλτσες συμπίεσης μας για πέντε έως δέκα ημέρες μετά από κάθε συνεδρίαση.

 

START TYPING AND PRESS ENTER TO SEARCH